Þá er lokið snarpri prófkjörsbaráttu okkar sjálfstæðismanna í Suðvesturkjördæmi. Baráttan var í senn lífleg og drengileg sem er mikilvægt þegar um er að ræða innbyrðis baráttu samherja. Ég vil þakka meðframbjóðendum mínum fyrrir það hvernig til tókst.

Ég er sáttur við mína útkomu þó vissulega hafi ég stefnt að því að fara eitt þrep upp stigann. Í prófkjörum er ekkert gefið og baráttan hörð sem sést á niðurstöðu úr okkar prófkjöri. Eins og oft er kemur eitthvað á óvart þegar talið er uppú kössunum, svo var einnig nú.  Stuðningsmönnum mínum , vinum og vandamönnum færi ég bestu þakkir fyrir alla vinnuna og traustið. Það var baráttuandi í hópnum og hvetjandi að finna fyrir þeim mikla stuðningi sem við höfðum. Sú hvatning er mér gott veganesti í þá miklu vinnu sem framundan er.

Ég er mjög ánægður með sterkt fylgi forystufólks okkar í kjördæminu, það er mikilvægt atriði fyrir landsfund eftir tvær vikur. Listinn er að mínu mati sterkur, kynjaskipting jöfn og sterkir einstaklingar í baráttusætum. Ég kvíði ekki kosningabaráttunni í okkar kjördæmi með svo sterkan lista. Val margra hefur eflaust verið erfitt þar sem margt frambærilegt fólk var í framboði.

Ég neita því ekki að á síðustu vikum hef ég velt því fyrir mér hvort þessi leið til að velja á framboðslista flokkana sé sú besta sem við höfum. Ég hef efasemdir um það. Þó vel hafi tekist til hjá okkur í suðvesturjördæmi nú er ég á þeirri skoðun að leita eigi annarra leiða við val á lista. Það verður þó að gæta þess að félagsmenn flokksins eigi þar með einum eða öðrum hætti síðasta orðið.