Það er orðið alvarlegt ástand á atvinnumarkaði og yfir okkur vofir eitthvert mesta atvinnuleysi sem þjóðin hefur séð í áratugi. Í öllu krepputalinu undanfarið hefur margt eldra fólk minnt okkur á að ekki sé hægt að tala um raunverulega kreppu fyrr en atvinnuleysið geri vart við sig. Ástandið verður sennilega alvarlegast á höfuðborgarsvæðinu þar sem uppgangurinn hefur verið mestur á undanförnum árum. Við þessari þróun verðum við að bregðast af fullum þunga með aukinni uppbyggingu orkufreks iðnaðar og eflingu annarra grunnatvinnugreina. Sá augljósi kostur sem við eigum er skynsamleg nýting náttúruauðlinda okkar til lands og sjávar auk sóknar í ferðamannagreinum. Andstæðingar stóriðju hafa í öllum sínum málflutningi talað um aðra möguleika í uppbyggingu atvinnulífs án þess þó að nefna eitthvað haldbært til sögunnar. Við eigum að líta til allra möguleika til að auka fjölbreytni í atvinnulífi okkar og stuðla þannig að því að vera ekki háð tiltölulega fáum uppsprettum. En sú vinna má ekki standa í vegi fyrir eðlilegum vexti þess atvinnulífs sem fyrir hendi er. Hvar værum við stödd í verðmætasköpum þjóðarinnar ef farið hefði verið að tillögum andstæðinga stóriðju og ekkert framkvæmt á þeim vettvangi sl. ár. Aukning álframleiðslu skiptir sköpum í aukningu útflutningsverðmæta á þessum erfiðu tímum.